PYTHAGORAS
Bildigimize göre, Pythagoras ( 580-500 aralarinda) Samoslu ( Sisam adasindan) imis, genç yasinda Güney Italya’ya göçmüs. Burada Kroton sehrinde yerlesip gizli bir din tarikati kurmus..6. yüzyilin ortalarinda Yunanistan’da yayilmaya baslayan bir dinin, efsanevi sarkici Orpheus’un kurdugu Orphik kültün çok etkisinde kalmis. Ruhun göçtügüne, doguslarin dönümlü (periodik) olduguna, bedenden ayrilan bir ruhun insan ve hayvan bedenlerine girdigine inanma, Trakya Dionysos’una tapan Orphiklerin baslica inançlaridir. Pythagorasçilar aslinda bir din toplulugu ama matematik ve musiki ile çok ugrasmislardir. Matematik ile musiki arasinda bir baglanti da kurmuslardir. Pythagora’in kendisi, ses perdesi ile tel uzunlugu arasinda bir iliskinin oldugunu bulmus. Ondan sonrakiler sayi oranlarinda seslerin gizli baglantilarini aramaya girisip bir sesin niteligi ile ses dizisindeki yerini bu sese karsilik olan sayinin niteligi ve sayilar dizisindeki yeri ile bir tutmuslar.
Matematik ile böylesine yakindan ugrasan Pythagorasçilar, sayilardan edindikleri bilgileri genellestirerek sayilari bütün varligin ilkeleri (arkhe) yapmislardir. Örnegin, belli bir sayi belli nitelikleriyle adalettir, bir baska sayi ruhtur, bir baskasi akildir vb. Böylece her sey için sayilarda bir karsilik bulmuslardir.
Onlara göre, nesnelerin özü, gerçegi, varligin anamaddesi ( arkhe) sayidir. Ilk Pythagorasçilar sayinin ideal yapisini henüz bilmezler, onlar da sayiyi cisimsel bir sey diye tasarlarlar.
Nitekim kosmoloji sorusuna, “ sayilardan nesneler nasil meydana geliyor?” sorusuna verilen yanitta, sayilarin cisimsel birer etken olduklarini görüyoruz.Sayilarin kendisi, tek ile çiftten ya da “sinirsiz” ile “sinirlayan” dan kurulmuslardir. Tek – çift, bir – çok, sag – sol, erkek – disi, duran – kimildayan, dogru – egri, aydinlik – karanlik, iyi – kötü, kare – dikdörtgen. Pythagorasçilarin dünya görüsü dualist: sinirlinin, tekin, yetkin ile iyinin karsisinda sinirsiz, çift, yetkin olmayan ile kötü var.
Pythagorasçilarin bilim alaninda en büyük basarilari astronomidedir. Ilk defa olarak yeri, evrenin merkezi olmaktan çikarmislar, onu küre seklinde düsünmüsler, yerin, evrenin ortasindaki görünmeyen merkezi atesin etrafinda dolandigini söylemislerdir.
Baslica Pythagorasçilar: Karsitlar ögretisinin temsilcisi bir hekim ve anatom olan Alkmaion ile Pythagoras tarikati dagildiktan sonra ögretiyi Attika’ya götüren Sokrates’in çagdasi Philolaos’tur.
Yunanlı matematikçi ve filozof.
(İ.Ö. 570 e doğru – Metapiton 480 e doğru.) Güney italya da ve ardından Yunanistan’da büyük etki uyandıran bir okulun kurucusu.
Liminili bir ailenin çocuğuydu, polykrates tiranlığı yüzünden 530’a doğru kroton’a göç etmek zorunda kaldı ve orada çevresine bir çok öğrenci topladı.Bu topluluk içinde matematik, gökbilim, fizyologie ve tıp inceleniyor, nesnelerin ilkesi sayılara bağlanıyor ve her alanda evrensel bir uyum aranıyordu. Pythagorasçı aritmetik, aynı birim kümeleriyle özdeşleştiren ve noktaların bir araya gelmesiyle simgelenen tamsayılarla sınırlıdır.Bu simgesel sayılar üçgen, dörtgen, beşgen vb. sayılar ve kendilerine denk düşen geometrik dağlımın biçimine göre çokdüzlemli sayılar olarak sınflandırılıyorlardı. Aritmetikleri görseldi, şu anlmda ki sayıların biçimi, özellikleri konusunda bilgi veriyordu. Proklos, Babylonyalıların daha önce bildikleri a2+b2=c2 eşitliğini sağlayarak pythagorasçı ünlüler (a,b,c)oluşturma olanağı veren formülü Pythagoras’a mal etti.Pythagorasçılar ayrıca, a-b=b-c gibi aritmetik, a:b=b:c gibi geometric ve (a-b):a=(b-c):c gibi armonik ortalamaları inceleyip, tamsayılarla sınırlı bir oranlar kuramınıda geliştirdiler.
EUKLEIDES
Yunanlı matematikçi. Yorumcu Proklos’a göre İ.Ö. III.yy’da İskenderiye’de yaşadı.Yapıtlarının en önemlisi, klasik yunan geometrisinin çok geniş bir birleşimi olan Stoikheia’dır.(geometrinin öğeleri). Eukleides bu kitapta , açık ortak kavramlar olan bir kaç tanım , koyut (çelişkisiz yadsınabilecek varsayımlar) ve belitten gitgide karmaşıklaşan önermeler çıkardı.Mantık çatısının kesinliği, temel kavramların doğru seçimi tanıtmalarının açıklığıyla bu yapıt bütün çağlarda matematikçilerin büyük ilgisini çekti ve iki binyılı aşkın bir süre onlara örnek oldu.Tümü 13 kitaptan oluşur, bunlara daha sonar yazılan ve Hypsiklese mal edilen iki kitap daha eklenir.Eukleides bunladan başka, bir bakıma stoikheiayı tamamlayan Dedomena (veriler), porismata (gerekçe) müzik orntılarını ortaya koyan peri dhıaireseon (kanonun bölünmesi), optika (optik) adlı yapıtlarla, koni kesitleri ve alanların bölünmesi üzerine yazılmış , ancak bugüne kadar ulaşmamış kitaplarında yazarıdır.
